BijLeren En Netwerken Tussendoor in SRW

Vormingsaanbod

Save the date studie-en samenwerkingsdag rond participatie

Dinsdag 8 september 2026 organiseren we de studie- en samenwerkingsdag van de opleiding Sociale Readaptatiewetenschappen (SRW). 

Samen met partners uit het werkveld, docenten en studenten gaan we in gesprek over participatie en inclusie. Verwacht een inspirerende dag vol ontmoeting, uitwisseling en nieuwe inzichten. 

Waar? Sociale School Heverlee – Groeneweg 151 

Noteer de datum alvast in je agenda! Meer info en inschrijvingen volgen binnenkort. 

Bachelorproject Febe Aerts

Medicatie of maatwerk?

Tijdens mijn stage bij MFC Woudlucht onderzocht ik hoe begeleiders en neurodivergente jongeren omgaan met medicamenteuze en niet-medicamenteuze begeleiding binnen de leefgroepen. Het onderzoek focuste zich op jongeren tussen 15 en 21 jaar met ASS en een licht tot matig verstandelijke beperking. Vanuit het neurodiversiteitsparadigma stond niet de vraag ‘Wat is er mis?’, maar wel ‘Welke ondersteuning heeft deze jongere nodig?’ centraal.

Uit de interviews met begeleiders bleek dat medicatie regelmatig wordt ingezet om jongeren te ondersteunen bij spanning, emoties en concentratieproblemen. Medicatie zoals risperdal, abilify en sertraline wordt volgens begeleiders gebruikt om ‘rust in het hoofd’ te creëren of om pieken en dalen af te vlakken. Tegelijk werden ook minder positieve effecten benoemd, zoals vermoeidheid, slaperigheid en afgevlakte emoties.

Naast medicatie spelen niet-medicamenteuze begeleidingsvormen een belangrijke rol binnen de werking van de leefgroepen. Begeleiders gaven aan dat structuur, nabijheid, gesprekken, activiteiten en voorspelbaarheid vaak helpen om escalaties te voorkomen. Jongeren benoemden zelf ook verschillende manieren waarop zij omgaan met spanning, zoals muziek luisteren, tekenen, even alleen zijn of contact met dieren. Vooral rust en veiligheid kwamen sterk naar voren als belangrijke noden.

De resultaten tonen daarnaast dat begeleiding nooit losstaat van de context. Factoren zoals groepsdynamiek, werkdruk en de draagkracht van begeleiders beïnvloeden mee hoe er gereageerd wordt op ontregeld gedrag. Hoewel medicatie meestal pas overwogen wordt nadat andere interventies geprobeerd zijn, blijft er een spanningsveld bestaan tussen snel gedrag onder controle krijgen en ruimte bieden voor contextgerichte begeleiding.

Wat dit onderzoek vooral duidelijk maakte, is het belang van inspraak en luisteren naar jongeren zelf. Via creatieve sessies konden jongeren hun ervaringen uitdrukken op een manier die verder ging dan enkel woorden. Sommige jongeren beschreven medicatie als helpend, anderen ervaarden het eerder dubbel of belastend. Hierdoor werd zichtbaar hoe verschillend medicatie beleefd kan worden.

Voor toekomstige SRW-studenten toont dit onderzoek hoe belangrijk het is om gedrag niet enkel te bekijken als ‘probleemgedrag’, maar als een signaal van onderliggende noden. Kleine dingen zoals nabijheid, voorspelbaarheid en tijd maken vaak een groot verschil in het welzijn van jongeren.

Ik heb ook samen met de jongeren waarmee ik onderzoek heb gedaan een gedicht geschreven. Zij duidde mij op het feit dat andere jongeren vaak niet graag een lange tekst lezen en we daarom beter ook een gedicht maken. Vandaar heb ik dus ook een gedicht:

Wat je niet altijd ziet

Ik neem pillen voor meer rust,
omdat de drukte anders niet meer sust.
Soms helpt dat goed in mijn hoofd,
alsof de chaos langzaam dooft.

Maar soms voel ik mij ook zo moe,
en weet ik even niet meer hoe.
Soms voelt alles ver weg van mij,
alsof ik door een VR-bril kijk.

Een begeleider die mij begrijpt,
en niet meteen naar boosheid grijpt.
Gewoon wat tijd en een rustig woord,
zodat ik voel dat iemand mij hoort.

Achter boos zijn of weglopen schuilt verdriet,
ook al ziet een ander dat soms niet.
Wij willen niet alleen geholpen zijn,
maar iemand die echt luistert naar onze pijn.

BAP-congres

CAS in Brussel

Op de jaarlijkse uitstap naar Brussel bezochten de derdejaars studenten verschillende organisaties. Dit jaar lag de focus op schooluitval. We nodigden de studenten ook uit om even in Brussel rond te dwalen en foto's te nemen van politiserende boodschappen die ze in het straat beeld tegen kwamen. Hieronder delen we de foto's van onze studenten met een tekstje rond wat dit beeld bij hen opriep.

Klik op een foto om meer te weten te komen.

Als laatste activiteit werkten de studenten in Casuïstiek een verbindende activiteit uit voor 'Sterre', een (fictief) meisje van 13 jaar dat via Pleegzorg bij haar oma verblijft. Omdat de mama na jaren ineens terug opduikt, werden de studenten uitgedaagd om een fijne activiteit uit te werken om hen terug aan elkaar te laten wennen. Alle theoretische, pedagogische, groepsdynamische, creatieve kennis die onze studenten binnen hun opleiding en stage opgedaan hebben, spatte er van af. We laten je graag mee genieten met enkele foto's.

Er was ook een groepje dat samen crêpe papierbloemen wilde maken met Sterre en haar mama... en laat dat nu net het zomer beeld zijn dat ook pleegzorg deze vakantie gebruikt ;-).: https://www.facebook.com/share/r/1BBMBsad9N/

De studenten halen volgende week nog een laatste keer alles uit de kast voor hun examen casus en dan zijn ze 'klaar' om 'de modder in te gaan', een echte job tegemoet. Tenzij ze natuurlijk eerst nog wat verder willen gaan studeren... In ieder geval: velen zullen eind deze maand uitzwaaien. We doen dat met zwier, foto's volgen in de volgende BLENT-nieuwsbrief.

Dialoogtafel

Op 28 mei kwamen we met vertegenwoordigers uit het werkveld samen op onze campus Sociale School om samen in dialoog te gaan rond het thema 'Professionaliseringsbeleid versterken in tijden van krapte: van gedeelde uitdaging naar gezamenlijke actie.' 

Rond de tafel zat een mooi mengelmoes van afgevaardigden. Vanuit het werkveld: de Wissel, OBC Ter Wende, MPC Ter Bank, GI De Grubbe, 't Lampeke, Erat vzw, UPC Gasthuisberg en de stad met ook schepen Lalynn Wadera. SRW werd vertegenwoordig door het Praktijkbureau, de onderwijs ondersteuner en een opleidingshoofd en we werden ondersteund door onze UCLL Expertisecel Education and Development.

Na een korte voorstellingsronde en inleiding, startte de dialoog. We herkenden de problematiek van de nieuwe lichting studenten die enthousiast, met grote voornemens het werkveld instappen waar ze dan snel geconfronteerd worden met de realiteit van personeelskrapte, jonge teams, onregelmatige uren... Het werd een erg boeiend gesprek dat naar meer smaakt. We besloten dat hier samen een traject te lopen is om elkaar verder te ontmoeten en tegemoet te komen aan noden die we allemaal ervaren. Denk aan intervisies rond bepaalde pedagogische thema's voor alumni, deontologische kwesties ruimer bespreken, ondersteuning van werkveld-teams vanuit het docentenkorps...

We zetten deze dialoog graag verder. Wil je graag verslag ontvangen of op de hoogte gehouden worden van volgende stappen, stuur een mailtje naar an.beghin@ucll.be. Schrijf in ieder geval al onze studie-en samenwerkingsdag in je agenda!

Er was taart en koffie voorzien vanuit van Den Travak (Home)! Hadden we geweten dat we tropische temperaturen moesten trotseren, hadden we liever een verkoeld ijsje gehad. Maar zoals één van de deelneemsters zei: een lekker stukje taart gaat er altijd in.

CAL_B en mobiele school

De studenten die op buitenlandse stage gingen, hadden de opdracht om onderzoek te doen naar de module ‘Child and Youth Care’ die SRW samen met de Mobiele School uitwerkte (zie | StreetSmart Learn). Ze hebben deze in verschillende landen proefgedraaid met jeugdwerkers in verschillende organisaties en deze 

kritisch bekeken. 

We ontwierpen deze basismodule al enkele jaren geleden maar willen er verder mee aan de slag. De studenten hebben nu het on-line programma in Suriname, Oeganda, Zuid-Afrika en Sri Lanka proefgedraaid met jeugdwerkers in verschillende organisaties. De kritische bedenkingen leveren veel materiaal op om verder te bekijken. Dat gaan we dus zeker doen: samen met het team van de Mobiele School én met de studenten die volgend jaar op uitwisseling gaan. 

Alumni

Mijn naam is Ina Dams en ik behaalde mijn diploma SRW in september 2019. Graag vertel ik wat meer over mijn traject.



Ik koos bewust voor de opleiding SRW, omdat ik zeker wist dat ik met kinderen en jongeren wilde werken. Tijdens mijn stages werd al snel duidelijk dat mijn voorkeur uitgaat naar het werken met pubers. Jongere kinderen liggen me minder goed, en dankzij mijn stage-ervaringen kon ik dit verder bevestigen. Zo liep ik onder meer stage binnen de leerlingbegeleiding van een secundaire school en werkte ik in een leefgroep voor jongeren tussen 3 en 18 jaar, voornamelijk geplaatst door de jeugdrechter. Daarnaast was ik al enkele jaren actief als monitor en begeleidde ik verschillende soorten kampen.

Na het behalen van mijn diploma wilde ik me verder verdiepen. Ik startte het schakelprogramma Master in de Criminologische Wetenschappen aan de KU Leuven. Hoewel ik het jaar zeer interessant vond, miste ik de praktijkgerichte aanpak van SRW. Daarom besloot ik na mijn examens in juni om een andere richting uit te gaan.

Vervolgens startte ik de Verkorte Educatieve Bachelor Secundair Onderwijs (UCLL), waarin ik in juni 2021 mijn bewijs van pedagogische bekwaamheid behaalde. Via de officiële databank van de overheid kan je nagaan welke vakken je op basis van je voordiploma kan geven.

Na mijn studies solliciteerde ik breed en in oktober 2021 kon ik aan de slag in Huis 6 (UPC KU Leuven – Campus Gasthuisberg), waar ik tot op heden met veel enthousiasme werk.

Huis 6 biedt een dagprogramma aan voor jongeren van 12 tot 18 jaar met psychische of psychiatrische moeilijkheden. Deze jongeren lopen door een psychische kwetsbaarheid zo vast in hun ontwikkeling dat een intensieve multidisciplinaire kinderpsychiatrische behandeling noodzakelijk is. Jongeren komen bij ons terecht wanneer ambulante hulpverlening of kortdurende residentiële zorg onvoldoende blijkt.

Ons zorgteam bestaat uit een ervaren multidisciplinaire groep professionals, waaronder:

• een psychiater
• twee psychologen
• een psychomotorisch therapeut
• drie leefgroepbegeleiders
• een maatschappelijk assistent
• een muziektherapeut
• een beeldend therapeut
• een hoofdverpleegkundige
• een arts‑assistent
• de ziekenhuisschool van UZ Leuven
• studenten uit diverse opleidingen

In samenwerking met de dienst Pediatrie bieden we een gespecialiseerd aanbod voor jongeren met anorexia nervosa en psychosomatische of somatische symptoomstoornissen. We werken daarnaast nauw samen met de afdeling eetstoornissen van de volwassenpsychiatrie.

Huis 6 werkt semi‑residentieel: jongeren volgen overdag een intensief programma en verblijven ’s avonds en ’s nachts thuis. De behandeling start vijf dagen per week gedurende enkele maanden, gevolgd door een pauze met ambulante opvolging. Daarna bieden we deeltijdse vervolgzorg aan, met twee tot drie dagen per week begeleiding en een geleidelijke re‑integratie in het dagelijks leven.

Ons team werkt vanuit het gedachtegoed van ‘Nieuwe Autoriteit’, waarbij warm en verbindend begrenzen centraal staat. Als leefgroepbegeleider ben je je eigen instrument en om ouders hierin te ondersteunen, organiseren we oudergroepen rond dit thema.

Ik werk ondertussen vijf jaar met veel plezier in Huis 6 en kijk ernaar uit om me verder te verdiepen en te ontwikkelen binnen dit boeiende werkveld.